2. część relacji z obchodów jubileszu 80-lecia i podziękowania

19 września, w sobotę po zakończeniu jubileuszowej gali jej uczestnicy i goście ruszyli barwnym pochodem w stronę szkoły i można było pomyśleć, że po tylu emocjach najważniejsza część świętowania jest już za nami. Nic bardziej mylnego - emocji jeszcze nas czekało wiele, tylko zapewne innego rodzaj! Przed szkołą, wokół już teraz oficjalnie zasłoniętej rzeźby Mieszka zgromadził się tłum gości.

fot.: zdjęcie czwarte z zasłoniętą rzeźbą: Agnieszka Żychska, pozostałe: Miłosz Pilarski

Autorem rzeźby jest Mariusz Opoka, który przez kilka dni na oczach całej szkoły wydobywał postać księcia z potężnego dębowego pnia (pisaliśmy już o tym wcześniej tutaj: https://lo-mieszko.pl/misja-mieszko/). Jak jednak na własny wizerunek zareaguje sam zainteresowany? To należało dopiero sprawdzić, dlatego podczas odsłonięcia pojawił się Mieszko we własnej osobie, oczywiście w towarzystwie Dobrawy, biskupa Jordana, wojów i dwórek, a także... pani dyrektor Renaty Brudnik. Okazało się, że książę od początku podchodził do powstającego dzieła z pewną rezerwą. Jak powiedział, pierwszego dnia zobaczył pień, drugiego nogi i pomyślał: „Nie jest źle... nogi mam całkiem przyzwoite”. Kiedy jednak artysta zabrał się za twarz, Mieszko uznał, że lepiej już postępów prac nie obserwować. Trudno mu się dziwić, skoro przez ostatnie tysiąc lat jeden artysta dawał mu brodę, drugi ją odbierał, raz miał włosy do pasa, innym razem krótkie, a czasem wyglądał tak, jakby "dopiero co przypłynął zza zimnego morza na czele zastępów Wikingów”.

Wreszcie pani dyrektor zerwała zasłonę z pomnika - Mieszko obejrzał swój wizerunek ze wszystkich stron i wydał werdykt: „Powiedzmy... że gdyby mnie takiego ujrzały plemiona Pomorza... same by się ochrzciły”. Po dyplomatycznej interwencji Dobrawy przyznał jednak, że im dłużej patrzy, tym bardziej mu się podoba. I tak oto Mieszko zostanie z nami na dobre. Stanął przed szkołą od strony miasta, zwrócony ku wszystkim, którzy się do niej zbliżają; z mieczem u boku i miną na tyle poważną, że można odnieść wrażenie, iż Władca od tej pory osobiście strzeże dostępu do swojej szkoły! (Autorka scenariusza scenki odsłonięcia: Agnieszka Żychska)

Za tym efektownym finałem kryła się jednak ogromna wspólna operacja. Rzeźbę ufundowała Rada Rodziców LO im. Mieszka I, a realizacja pomysłu była możliwa dzięki determinacji dyrektor Renaty Brudnik, która pozyskała pomoc wielu ludzi i instytucji, w tym Nadleśnictwa Międzyzdroje oraz Wydziału Inwestycji i Zieleni Miejskiej UM Świnoujście. Kilkutonowy dębowy pień trzeba było zdobyć, przewieźć z lasu na dziedziniec, ustawić do pracy, a następnie gotową rzeźbę ponownie przetransportować przed budynek, przygotowawszy wcześniej odpowiedni fundament po to, by ją bezpiecznie zamocować. Sam pomysł stworzenia pomnika-rzeźby na 80-lecie szkoły wyszedł od pani Agnieszki Żychskiej, ale bez ludzi, którzy powiedzieli: „Dobrze, robimy to”, pozostałby tylko... pomysłem. Wszystkim, którzy pomogli zamienić ideę w stojącego dziś przed szkołą księcia Polan, ogromnie dziękujemy!

fot.: kolaż - Adam Sondel, zdjęcie: Miłosz Pilarski

Po odsłonięciu rzeźby zgromadzeni goście ruszyli do środka szkoły i chyba właśnie wtedy najmocniej dało się poczuć, czym naprawdę jest szkolny jubileusz. Nie chodzi przecież tylko o oficjalne uroczystości i kolejne punkty programu; chodzi o powrót. O wejście po latach tymi samymi drzwiami, odnalezienie znajomego korytarza, spotkanie dawnego nauczyciela i odkrycie ze zdumieniem, że coś, co pamiętało się ze swoich szkolnych czasów, nadal stoi dokładnie w tym samym miejscu.

Absolwenci zaglądali do dawnych gabinetów, oglądali szkolne kroniki i wystawę prac plastycznych uczniów, fotografowali stare mapy, murale i portrety, ale też to, czego w ich czasach jeszcze nie było - odnowione sale, korytarze i uczniowskie szafki. Docierali do bufetu, a nawet do harcówki seniorów, czyli dawnego „Grycka”. Jedynie remontowana pracownia chemiczna pozostała zamknięta, ku autentycznemu rozczarowaniu wielu gości. Co chwilę gdzieś słychać było: „To jeszcze tu jest!”, a wtedy telefony znowu szły w ruch.

Sercem tych spotkań stał się pokój nauczycielski, zamieniony tego dnia w Kawiarenkę Pokoleń, w której przez kilka godzin trwały rozmowy przy kawie i domowych ciastach.

Ogromnie dziękujemy Mamom naszych uczniów, które te pyszności przygotowały, a także pomagały w prowadzeniu kawiarenki i opiece nad kolejnymi falami gości:

Grażyna Mikosz 2a
Marzena Paluch 1c 
Agnieszka Grodecka 1a
Alina Pielichowska  3a
Ewa Kochanowicz 1b
Mariola Miezio-Majewska 3a

Drogie Panie! Jesteście WIELKIE! <3

fot.: pierwsze sześć zdjęć: Agata Larczyńska; następne: Monika Sieczka; zdjęcie ostatnie: grupa przyjaciół z klasy biol-chem, matura rocznik'86

O tym, co działo się w szkole, najpiękniej opowiedzieli później sami absolwenci. Dostawaliśmy wiadomości i maile, w mediach społecznościowych pojawiały się zdjęcia i wspomnienia; jedną z najpełniejszych relacji napisał absolwent, którego wielu nauczycieli do dziś pamięta jako „Sucharka” - pan Daniel Jan Suchar. Warto przytoczyć tu obszerniejszy fragment wpisu z zachowaniem emotek o specjalnym znaczeniu ;):

"Uroczystość 80-lecia naszego Liceum Ogólnokształcącego im. Mieszka I w Świnoujściu była okazją do spotkania wspaniałych nauczycieli, którzy mieli niebagatelny wpływ nie tylko na moją edukację, ale również na kształtowanie postaw i zasad, którymi się do dziś kieruję. Okazując im szczerą wdzięczność i pamięć ponownie pojawiłem się na obchodach okrągłej rocznicy naszej szkoły. Spotkałem się z moimi profesorami: Krystyną Bardyszewską (język polski), Krystyną Sułek (matematyka), Iwoną Kolisz (język angielski), Elżbietą Jankiewicz (język niemiecki), Grażyną Szczodry (chemia), Małgorzatą Studzińską/Matilainen (geografia), Andrzejem Mikołajczakiem (wychowanie fizyczne), Violettą Piórską (biologia), Ewą Pater (fizyka), Lidią Kropską (język polski), Wacławą Dubiel (łacina, plastyka).

Niestety kolejnych nieobecnych, których udziałem mogliśmy się cieszyć jeszcze w trakcie poprzedniego jubileuszu 10 lat temu -bardzo brakowało. Tym bardziej uważam, że należy oddać hołd za życia naszemu szanownemu gronu pedagogicznemu i docenić wkład w budowaniu naszego człowieczeństwa i tożsamości. Śpieszmy się kochać ludzi…"

Takie słowa to miód na nasze serca - dziękujemy! (Zdjęcia poniżej pochodzą z wpisu pana Daniela na facebooku i zamieszczamy je za zgodą autora)

Kilka godzin minęło nie wiadomo kiedy. Kto zdążył, zdobył egzemplarz jubileuszowej Jednodniówki Mieszka, która rozeszła się błyskawicznie; (link do pobrania jednodniówki: https://lo-mieszko.pl/gazetka-jubileuszowa/) inni kupowali pamiątkowe pocztówki, przypinki i torby. W końcu szkoła zaczęła powoli pustoszeć, bo aż dla 172 osób (!) ten długi dzień wcale się jeszcze nie kończył - przed nami był bowiem Bal Absolwentów i trzeba się było do niego choć trochę przygotować! 🙂

Tak więc, wieczorem spotkaliśmy się ponownie, tym razem w zupełnie innej scenerii: przepięknie przystrojonej sali bankietowej Hotelu Radisson Blu Resort.


fot. Krzysztof Sokalski (pobieranie zdjęć z balu i udostępnianie ich na innych stronach publicznie dostępnych - zabronione. Uczestnicy balu otrzymali dostęp do galerii zdjęć)

Bal rozpoczęła nasza absolwentka, sopranistka - Marina Nikoriuk arią „Libiamo ne’ lieti calici” z „Traviaty”, po niej zaś Lena Zielniewicz, absolwentka Mieszka, i Barbara Szczuraszek, obecna uczennica, brawurowo zaśpiewały „Niech żyje bal!”. Trudno było o lepszy symbol jubileuszu niż absolwentka i uczennica śpiewające razem podczas święta 80-letniej szkoły. Gości powitały organizatorki: Beata Czajkowska i Agnieszka Żychska, a pani dyrektor Renata Brudnik oraz Prezydent Miasta Świnoujście i absolwentka "Mieszka" Joanna Agatowska życzyły wszystkim wspaniałej zabawy w swoich krótkich wystąpieniach. Potem można już było zrobić to, bez czego żaden szkolny bal nie ma prawa się rozpocząć - zatańczyć poloneza!

Najpierw uczniowie przygotowani przez panią Monikę Wawrzyniak zaprezentowali widowiskowego poloneza w strojach z epoki, sprowadzonych dzięki ogromnej pomocy Państwa Aliny i Grzegorza Pielichowskich z Opery na Zamku w Szczecinie. Dziękujemy z całego serca! To była wielka i bardzo kłopotliwa, czasochłonna operacja, ale naprawdę było warto! Polonez odtańczony w tych strojach to było bajeczne, wzruszające widowisko! Chwilę później młodzież zaprosiła gości i do melodii „Pożegnanie Ojczyzny”, przy której przez lata kolejne roczniki "Mieszka" rozpoczynały swoje studniówki, na parkiet ruszyło około 80 par. Ledwie się mieścili, korowód zdawał się nie mieć końca, ale właśnie widok tylu pokoleń absolwentów idących wspólnie w polonezie stał się jednym z najpiękniejszych obrazów tego wieczoru.

Jeszcze raz dziękujemy! Monika Wawrzyniak, Alina i Grzegorz Pielichowscy - za to, że polonez pokoleń był możliwy!

Mariola Miezio-Majewska - za nieocenioną pomoc w rozliczeniach! Bez Pani byśmy ZGINĘŁY i żadnego balu by nie było! 😀

Potem parkiet właściwie już nie odpoczywał. Szkoła Tańca Rytm Karoliny Kowalskiej poprowadziła błyskawiczne warsztaty salsy, bachaty i kizomby, tańczono, rozmawiano, wracano do fotobudki (Agnieszka Drzewiecka - dziękujemy! 🙂 ), znów odnajdywano kogoś niewidzianego od lat.... Bo choć dekoracje były piękne, jedzenie pyszne, a atrakcji naprawdę nie brakowało, najważniejsi przez cały dzień jak i wieczór pozostawali ludzie.

"rolka z salsą" (autor: Szkoła Tańca Rytm Karolina Kowalska): https://www.youtube.com/shorts/ShSOIt-QSOU

W taki właśnie sposób zapamiętamy 19 września 2026 roku - nie po prostu jako ciąg kolejnych jubileuszowych punktów, ale jako dzień powrotów. Absolwenci wracali do swoich klas, nauczycieli, korytarzy i wspomnień, wieczorem do melodii studniówkowego poloneza, a przez cały dzień spotykały się kolejne pokolenia ludzi, dla których Mieszko w różnych latach był po prostu ich szkołą.

<3 Jeszcze raz dziękujemy wszystkim za przybycie! Do zobaczenia za 10 lat! <3

Dziękujemy naszym uczniom za tak wielkie zaangażowanie i pomoc! Niezmiernie i niezmiennie doceniamy Was wysiłek włożony w długie próby i obecność z nami w Wasz wolny przecież dzień!

Poloneza tańczyli:

Dziewczęta: Barbara Szczuraszek, Daria Romanowska, Hanna Lichtarska, Liliana Rakuś, Łucja Kita,
Nadia Skakuj, Nikola Kania, Yalanska Sofia, Dominika Juszczyszyn, Amelia Marek, Natalia Kacprzyk,
Ajna Drobotun, Pola Nowak, Hanna Lichtarska

Chłopcy: Jan Błysz, Jakub Osek, Jan Mathews, Kamil Stachewicz, Jakub Turtoń, Piotr Sondel, Miłosz
Pilarski, Bartosz Dąbrowski, Szymon Aperliński, Wladek Kulabukhau, Oliwier Zembrzycki, Adam Dziewierski, Antoni Szkólnik, Jan Szablewski

Dziękujemy również naszym cudownym wolontariuszkom za obsługę stanowisk handlowych w szkole, roznoszenie gazetki i krówek ;), pomoc przed balem w hotelu:

Martyna Kalinowska, Jagna Szablewska, Hanna Stróżek, Małgorzata Dąbrowska, Patrycja Makarewicz <3 <3 <3

Milena Brodzik, Magdalena Grodecka i Marharyta Motronchyk <3 <3 <3

Pomoc na scenie w MDK: Kamil Stachewicz i Antoni Szkólnik

Żadną miarą nie pomijamy też chłopaków, którzy nie tylko pięknie tańczyli, ale jeszcze pomagali w szkole:

Oliwier Zembrzycki, Piotr Sondel, Miłosz Pilarski, Jan Szablewski


(Staraliśmy się wymienić wszystkich, którym winniśmy wdzięczność, ale jeśli kogoś niechcący pominęliśmy, to bardzo prosimy o sygnał!)